Behin,
ibai zabala zeharkatzen duen,
antziñako hiri grisaren bizkarrezurrean…
maitasuna ezagutu nuen.
Iturribidetik,
Somerara,
zazpi kaleetatik,
San anton zubira,
eta handik,
zure bihotzera.
Nora zoaz bira akustikoaren hurrengo geltokia: BILBO. Bazatoz?
Non? Bilboko Hikaateneo gunea. Muelle de Ibeni, 1
Noiz? abenduaren 2an, osteguna, 21:00etan
poesia atalean publikatua
bilbo, hiria, musika maite dugunontzat hitzekin laburtua
Domu santu egunaren bezpera.
Igandea.
Gaua.
Behelaino iluna.
Picos de Europa mendietan ezkutua dagoen herri txikian, afari oparoa: “mollejas en salsa, chorizo, lengua de chivo, mus de limón, orujo casero“.
Lau ordu geroago, ohean buelta-bueltaka…logelaren orma txurian dagoen kuadro okertuan, erdi aroko nekazari txinatarra, niri begira.
Ni, ohe barruan, alde batera, eta bestera, lo errean…eta bapatean: gauerdiko mamua kuadrotik jeitsi da… bere begi sakon eta ilunetan hiru hitz: liburua, diskoa, bizitza.
Segituan esnatu, eta hiru hitzak telefono mugikorreko agendan idatzi ditut.
Lau egun geroago, hitzak berriz irakurri eta ametsaren esanahia aztertzen saiatu naiz, honezkero hauek dira hartutako erabaki batzuk:
- Liburu bat idazten hasiko naiz: badakit nola hasi, ez deukot inongo presarik, ezta inolako handinahirik. Idazteko gogoak, besterik ez.
- Diskoa: kanta berriak egiten nabil taldekideekin…baina hoiek denak zentzu global eta zehatz baten faltan zeuden, diskoaren bizkarrezur nagusia. Uste dut badakidala diskoaren muinari nola heldu.
- Hirugarrena, proiektu pertsonala. Zalantza barik, beldurgarriena.
- Laugarrena, afalostekoak zaintzea. Ta gero gerokoak.
Ondoloein,
Astero Correos-era joaten naz, gutunak edo diskoak bidaltzeko. Aurrekoan lagun batek, internet eta 2.0 garai berrietan oraindik aintzinako zerbitzuak erabiltzea “arraro xamarra zela” (sic), esan zidan.
Agian xelebre, arraroa eta zertxobait zoroa izango naz, baina posta bidez bidaltzen eta jasotzen direnak xarma berezia dutela iruditzen zait. Eta bide batez, correosekoei milesker nire disko bidalketa guztietan laguntzeagatik.
Adibide gisa, gaur betan lau disko bidali ditut posta bidez (Bilbo, Gorliz, Gasteiz eta Hondarribira).
Argazkian El cartero (y Pablo Neruda) pelikularen kartela. Bide batez, post honek bere soinu banda ikaragarria beste behin entzuteko balio daiela.
Metalezko barraren babespean,
metroko bagoien arteko gomazko amildegian bizi naiz,
egunero,
egunero,
egunero ikusten zaituztet,
gertu gertutik.
Marradun korbata iluna eta traje grisez jantzitako gizona,
bere PDAren agindupean dago,
harro begiratzen du,
bihotzaren izotza aspaldi urtu zaiola.
Ondoan parrezka neskatxak,
udaberriko lore garbiak,
gaur,
gaur,
gaur lehen aldiz,
ezpainak gorriz margotu dituzte.
Futbol taldeko kamiseta duen mutil gazteak,
iPOD-aren unibertsoan murgilduta,
maitasuna noiz itzuliko den zain,
segunduak zenbatzen ditu.
Egunkaria eskuetan,
metal sektoreko langile jubilatua,
begietan mila greba,
mila,
mila,
mila borroka galdu.
Hurrengo geltokia, Santurtzi
poesia atalean publikatua
Maitatzen bazaitut, itaundu dautsozu
leyuan klisk-dagin illargi-izpijari.
Larrosa zuriko txindor kantubari
itza artu eziñik gaba igaro dozu.
Axiari itaundu dautsozu legunki:
berak baña jolas dagi zeure ulian.
Ete dakije ezer ixarren unian?
Mosu dagitzube gustijak kutunki…
Itaundu dautsozu zeru garbijari,
itxasoko uiñai ta ixadi orori.
Maitasun orretzaz baña, maite ori,
ez dautsozu itaundu zeure bijotzari!
poesia atalean publikatua
|
